Budujemy narzędzia dla developerów i SaaS, który dowozi je na produkcję.

Większość tego, co dowozimy, jest closed source — Quota, Papaya, Grid. Trzy produkty (Atalaya, Kompass i Svitrio) wychodzą na BSL: kod widoczny od pierwszego dnia, automatyczna konwersja do Apache 2.0 po ośmiu latach. Żadnych obietnic, których nie dotrzymamy, żadnego teatru "open core". Zawsze wiesz, za co płacisz i co możesz przeczytać.

Dowozimy w wąskich pionowych plastrach. Nowa funkcja wychodzi end-to-end dla jednego scenariusza widocznego dla klienta, zanim ją rozszerzymy. Release'y żyją najpierw za flagą, są ćwiczone na naszych własnych dashboardach, a dopiero potem stają się domyślne. Dzięki temu powierzchnia jest uczciwa, a liczba bugów niska.

Jest jedna skrzynka i jedna osoba, która czyta. Tickety dostają odpowiedź tego samego dnia w godzinach UE; bugi, które możemy naprawić, naprawiamy w dniach, nie w kwartałach. Często mówimy nie — pęczniejącemu zakresowi, funkcjom o kształcie enterprise, które jeden klient prosi, a dziesięciu zapłaci, żeby je usunąć.

Infrastruktura jest świadomie przewidywalna. libSQL na Turso (Irlandia), serwery aplikacyjne w Gravelines (Francja), Caddy z przodu, Go i Rust tam, gdzie pasują, Svelte do paneli. E-mail przez Brevo, płatności przez Paddle. Dane nie opuszczają UE. Nie uruchamiamy AI, której nie rozumiemy, na danych, które do nas nie należą.